Storythai

กุจะทำยังไง

ทุกวันนี้กุเหมือนตัวคนเดียวตลอด คนที่อยากให้เข้าใจก็ไม่มีวันเข้าใจ

ทำไมวันวันนึง เหมือนเวลามันน้อยเกินไปที่อยู่ด้วยกัน ผิมั้ยที่รู้สึกเสียใจ ไม่ได้เรียกร้องไม่ใช่หรอเเค่รู้สึกเสียใจเเค่นี้ไม่ได้หรอ ก็เเค่เสียใจเด๋วมันก็หาย ทุกวันนี้เหมือนส่วนเกินของทุกคนตลอด ไม่มีกุทุกคนก็อยู่ได้ไม่เดือดร้อนอะไร มีกุอยู่ก็เเค่นั้นไม่ได้สนใจ กุก็คนมีสมองไว้คิดจะไม่ให้คิดมันเป็นไปไม่ได้ ยอมหมดทุกอย่างเเต่ทำไมมันยังเป็นเเบบนี้ ทำไมเวลาเปิดเทอมต้องเจอเเต่เเบบนี้ ทำไมเวลาปิดเทอมมันสั้น ทำไม?? ทำไมความสุขกุมันสั้นกว่าคนอื่น

เเค่เมิงต้องไปค่าย เเค่กุไปบ้านเมิงได้ เเต่ก็ช่างเหอะ เรื่องค่ายมันมาก่อน(บังคับนี่) เเต่ก็เห็นคนไม่ไปก็มี เเต่ก็ไปกะเพื่อน คงไม่มีไรหรอก ยังไงเพื่อนก็สำคัญกว่า เรื่องกุไว้เมื่อไหร่ก็ได้ ไม่ได้สำคัญ ไม่มีกุก็ยังได้

ตอนนี้กุเเค่ไร้ค่าในสายตาทุกคน ค่าของกุมันหมดไปตั้งเเต่เปิดเทอมเเล้ววว

ทั้งๆที่เคยเจอมาเเล้วครั้งนึง ทั้งๆที่ผ่านมาได้เเล้วว เเล้วครั้งนี้ทนอีกหน่อย ทำไมมันรู้สึกทรมานนน

ทำไมเมิงต้องไปค่าย ทำไมต้องติดเพื่อน ทำไมกุไม่มีเพื่อน ทำไมกุตัวคนเดียว    ทำไม ทำไม

ทำไมไม่มีทางที่ดีกว่านี้ ทำไมกุต้องรักมัน ทำไมกุต้องเจอเเต่เรื่องเเบบนี้ ติดเเค่ "รัก  เเค่คำเดียวทำไมมันทำให้กุเป็นได้ขนาดนี้

ทำไมไม่มีใครเข้าใจกุ

อึดอัดจนบางครั้งกุคิดสั้น  

ถ้าไม่ต้องตื่นมาเจอพรุ่งนี้คงดี           อาจจะเเค่หลับตาไปตลอด หูหนวกตาบอดเเค่นี้คงพอจะให้กุอยู่ได้โดยไม่ต้องคิดอะไรมาก

ทำไมต้องรักคนที่ไม่รัก ทำไม่ต้องทนคนที่ไม่เคยใส่ใจ